Anneannem

Dünyanın en temiz kalpli, güler yüzlü, en pozitif, ailenin birleştirici "zamkıydı" anneannem. Dün ebediyete göçtü; sessiz sakin, son anına kadar kimseye yük olmadan, hepimizle birlikte mutlu bir hafta geçirdikten, kışlık erzağımızı alıp, temizleyip süslenip sessizce ve birden bire çıktı göğe.

Kaybım büyük.

Benim atamdı.

Beni büyütendi. 

Yaşayan bir tarihti. Anlatmaya başladığında konu ne olursa olsun büyük bir tad bırakacak şekilde anlatırdı herşeyi.

Tutkulu bir Atatürk'çüydü.

Cumhuriyetle yaşıttı.

Aydındı.

Gönlümden çağlamak geçiyor ama parmaklar gitmiyor.

Belki bu acı biraz hafifleyince uzun uzun yazma gücü bulurum.

Ne güzel ki aklımda hep içi gülen gözleri kalacak, kulaklarımda hep neşeli sesi kalacak. 

Dilerim gittiğin yerde etrafın en çok sevdiğin çiçeklerle dolu olur.

Nur içinde yat.